In 2009 groeide de omzet in speelgoed on-line met meer dan 100 procent en boeken met 40 procent. Marktplaats.nl, de consument-naar-consument website, is zelfs de grootste webwinkel van Nederland. De pakjesbezorgers brachten in 2009 ruim 10 procent meer pakjes aan onze huisdeur. Mooie, veelbelovende cijfers. Toch klagen consumenten steeds vaker over de laatste meters van de logistieke keten. Was eerst ‘veilig betalen’ de hobbel… vandaag is ‘handig afleveren’ de hobbel voor de groei van webwinkels.

En als je dan niet thuis bent…

Wij zijn vaak niet thuis… en dan is er even niemand om de post aan te nemen. Geweldig lastig als TNT, DHL, UPS, GLS of Mikropakket aan de deur komen. Niet een keer, maar vaak twee keer komen ze voor niks. Er zit dan niks anders op dan maar weer 2 uur te reizen naar een desolaat afhaalpunt op Westpoort of Schiphol-Rijk. Natuurlijk is dat afhaalpunt, en het call-centre, alleen open tijdens kantooruren. Juist als wij werken. Vaak laten we het pakje gewoon terugsturen. Jammer! Maatschappelijk niet verantwoord, in de toch al volle en vervuilde binnensteden, en hoogst klantonvriendelijk.

Het vakblad voor webwinkels Twinklemagazine.nl meldt zelfs dat de helft van de online shoppers thuis wacht op zijn aankoop. Ziek zijn of een afspraak hebben bij de dokter zijn de meest gebruikte smoezen waarmee de werkgever om de tuin wordt geleid. Dat moet echt handiger.

Laat de klant kiezen!

Waarom mag ik als klant niet gewoon zelf kiezen? Een oplossing ligt zo voor de hand. We kennen al iDeal voor betalen van internetbestellingen. Een enkele interface, lekker makkelijk, en daarna de betaalopties. Waarom is er nog geen iDeal voor leveringen. Je plaatst je bestelling, je kiest het afleveradres en kunt via iDeal de leverwijze kiezen. Welke pakjesbezorger, welke tijdstip en tegen welke kosten. Ik wil een ‘pakje-op-verzoek’.

Omdat ik niet de enige ben die dat wil heeft Paazl.nl een oplossing bedacht. Hun software laat klanten kiezen hoe, waar en wanneer de aankoop moet worden bezorgd. Ook Amazon biedt die service. En zo hoort het.

Dit betekent wel dat, om voldoende volume te halen, de webwinkels vroeg in de keten hun goederenstroom moeten bundelen met anderen, liefst bij een grote, professionele logistiek dienstverlener. Eerst even slim nadenken over de e-fulfillment dus.

De boodschappen thuis

Albert.nl, de bezorgservice van Albert Heijn, Etos en Gall&Gall laten mij zelf een tijdstip uitzoeken voor de levering. Ze laten mij namelijk hun processen optimaliseren. Bij Albert kies ik een bezorgmoment en door een prijs te rekenen voor de verschillende bezorgmomenten (tussen Euro 4,95 en zelfs Euro 12,95) neemt Albert mij mee aan het logistieke handje en optimaliseert zo, in alle stilte, en dynamisch, het eigen thuisbezorgproces. Daar is slim over nagedacht.

Waar blijft mijn pakje?

Het stond zo netjes onder aan de orderbevestiging van de webshop die onze IC-spulletjes levert: ‘Je bestelling bij onzeshop.nl is bij ons verzonden en zul je binnenkort ontvangen. Het pakketnummer van de zending is: 3SZRAV009002811 en heeft als referentie: 304568. Met dit pakketnummer kun je de verzendstatus van de zending online controleren op de website van de pakjesbezorger. Klik hiervoor op onderstaande link…’

En het werkt! Je kunt de zending virtueel volgen. De status meldt: zending opgehaald en in sorteerproces, intern transport pakketten, zending zit in afleverroute, chauffeur is onderweg en…. ineens: gesloten, aflevering uitgesteld tot volgende werkdag.

Het bleef bij virtueel. Op zaterdag de hele dag gewacht op ons pakje dat die aardige postjongen zou brengen. Maar het bleef dus stil. Geen deurbel, geen pakje, helemaal niks. Maar wel dat verbazingwekkende virtuele spoor op de website. Een heuse spooklevering. En dat gebeurt hier steevast elke zaterdag, juist als we thuis zijn. Geen pakjes, wel steevast op maandag, en steeds dat dwaalspoor op de site van de pakjesbezorger. Een slimme zaterdagse bezorger die op tijd bij zijn vriendin wil zijn?

Ik ben dol op de vermakelijke mailtjes die mijn blog-lezers me doorsturen. Een lezer had enkele tonercartridges besteld bij een webwinkel voor kantoorartikelen. En toen kwam dat bevestigingsmailtje met als boodschap: “Hierbij delen wij u mee dat de door u bestelde producten vandaag zijn verzonden rechtstreeks vanaf ons centraal magazijn in Beuningen. Het grote voordeel hiervan is, dat de producten morgen bij u in huis zijn… Maar, wij hebben alleen geen eind controle over deze order. In het geval dat er onverhoopt iets niet klopt aan deze zending laat u het ons dan binnen 3 dagen weten.”. Pardon! Wat bedoelt u daarmee? Bij Defensie noemen ze dat Fire-and-Forget…

Maar zal die nieuwe klant daar nu van denken? Beloofd is toch beloofd? Mijn simpele tip voor deze webwinkel: vertrouwen is goed, controleren is beter. Dat verdient een klant gewoon. Die verwacht dat je de hele logistieke keten volledig in controle hebt… en betaalt daarvoor. De leverancier sluit af met: “bedankt voor uw vertrouwen”. Vertrouwen? Hoezo?!

TNT Post stuurt het pakje straks achter je aan

TNT Post denkt al na over de toekomst. Een dagje spijbelen voor een pakje hoeft straks niet meer. TNT wil in 2010 een proef starten met bezorgprognoses. Consumenten kunnen op de ochtend van levering online via ‘Track & Trace’ zien wanneer ze de postbode kunnen verwachten. Ook is een notificatie via de sms of per e-mail mogelijk. De bandbreedte van de prognose wordt twee uur. Bijvoorbeeld tussen tien en twaalf, of tussen drie en vijf. TNT streeft ernaar dat de bandbreedte van de prognoses uiterlijk in 2012 is bijgesteld naar één uur. DPD heeft dat in Engeland inmiddels gerealiseerd.

TNT wil de klant steeds meer invloed geven op de bezorging, bijvoorbeeld door aan te geven dat een ander moment beter uitkomt of door een alternatief adres aan te dragen; kantoor of een van de 2.600 afhaalpunten van TNT. Goed nieuws voor de klant en goed nieuws voor de webwinkels.

De technologie is er klaar voor dat een pakje de consument ook echt kan gaan volgen. Digidentity en Innopay, bijvoorbeeld, bieden mij de mogelijkheid al mijn persoonlijke informatie op te slaan in een beveiligde omgeving waar alleen ik altijd toegang toe heb. Mijn emailadres of mobiele telefoonnummer is de sleutel tot mijn gegevens; mijn unieke, persoonlijke ‘huissleutel’. Daarin kan ik aangeven waar ik nu, op dit moment, ben. En Location Based Services doen de rest….

De butler aan de deur

Innovatie in de laatste meters van de logistieke keten is echt nodig. Als webwinkelier moet je snappen dat in die laatste meters succes wordt gemaakt of gekraakt. De techniek is er klaar voor. Je moet dan wel samenwerken met de beste logistieke dienstverleners; geen domme pakjesbezorgers, maar echt, innovatieve logistieke dienstverleners. Een slimme dienstverlener die vanuit de consument denkt en voldoende keuzemogelijkheden biedt. Noem dat maar het butlerconcept.

Walther Ploos van Amstel.

Lees ook:

http://tinyurl.com/39y2nws

Ik las een geweldige advertentie van Hornbach in de METRO vandaag. Bouwmarkt Hornbach meldt: “Hoe gek moet je zijn om een schroef in je assortiment te hebben, die je maar één keer per 154 dagen verkoopt? Je kent ze wel, die artikelen in een bouwmarkt waarvan je denkt: “Koopt iemand dat ooit? En zo ja, wanneer wordt die persoon geboren?” Bij Hornbach vind je veel van zulke artikelen. Waarom? Iedereen heeft wel eens een bepaald artikel nodig, zoals die ene speciale schroef, om verder te kunnen met zijn project. Da‘s dus balen als je deze niet in de bouwmarkt vindt. Eén zo‘n stom schroefje krijgt voor elkaar wat een kleinigheid als een half afgezaagd vingertopje niet kan: een klusser van zijn project afhouden. Logisch dus dat we er alles aan zullen doen om deze schroef in ons assortiment op te nemen.”

Niet voor niets is Hornbach door de Nederlandse consument voor de 5e keer op rij verkozen tot “Beste bouwmarkt van Nederland”. Consumenten zijn vooral tevreden over het uitgebreide assortiment. En Hornbach voert alleen een assortiment dat er toe doet. Bij Hornbach vind je geen strijkplanken, halloweenpakjes of pannensets. Alleen die spullen die je nodig hebt voor je klus. En alleen het aantal dat je ook echt nodig hebt. Geen schroef teveel…

Ik moest direct denken aan mijn geliefde kleine drogist op de Amsterdamse Zeedijk die mijn favoriete Bartex-scheerschuim niet meer op het schap heeft staan. Die scheerschuim hoort niet meer tot het kernassortiment van zijn groothandel… Jammer. Voortaan koop ik mijn spulletjes dus maar bij grootgrutter Etos. En niet alleen de scheerschuim van Bartex… maar, alles voor onze persoonlijke verzorging. Er stond euro 42,69 op de laatste kassabon van Etos, inclusief die rode bus Bartex. Etos heeft gewoon alles.

Het ‘kernassortiment’ is een gevleugeld woord in de handel. Assortimenten moeten ten koste van alles worden gerationaliseerd. Dat betekent in gewone mensentaal dat je minder keuze biedt (of als klant krijgt), omdat de ‘long tail’ in het assortiment geld zou kosten. Althans dat hadden de ‘category managers’ berekend. Die drogistengroothandel deed dat dus ook. Niet wetend dat uiteindelijk die lieve kleine zelfstandige drogist daarmee zijn loyale key-account kwijt raakt. Verstandig? Ik weet het niet… Ik weet wel dat ik daarom steeds vaker mijn boeken, mijn maatshirts, DJ-spulletjes en zelfs de Etos-spulletjes daarom op het wereldwijde web bestel. Daar is gewoon alles te krijgen. De bakstenen winkel verliest het van de virtuele webwinkel als ze niet oppast.

Hornbach als leverancier van DHZ-producten, Bol.com met boeken en home entertainment, Technische Unie met technische artikelen en Fabory, met hun vele schroefjes en boutjes, latten zien dat het kan. Inspirerende voorbeelden.

Die ‘long tail’ is toch gewoon een kwestie van logistiek (samen met leveranciers) slim inregelen en vervolgens geld verdienen; virtuele assortimenten, shop-in-shop, drop shipments, specialisatie in de supply chain, e-procurement, postponement, geavanceerde voorraadbeheersystemen, enzovoort… De concepten bestaan.

Helaas is het assortimentsbeheer vaak nog bedroevend slecht geregeld. Er is geen duidelijke strategie, de verantwoordelijkheden voor het assortiment zijn niet duidelijk, er is geen formele procedure voor het in- en uitfaseren van producten, er vindt geen periodieke evaluatie plaats, het ontbreekt aan criteria en goede management informatie en scorecards en tenslotte is niemand erop aanspreekbaar. Niet voor niks is vaak de helft van de incourante voorraad het resultaat van de beslissing om een artikel op voorraad te nemen en de eerste bestelling bij de leverancier. Dan kun je voorraadbeheren tot je een ons weegt. Maar, die eerste bestelling blijft toch echt tot in de eeuwigheid in het magazijn liggen.

Assortimentsbeheer, of Category Management, is inmiddels uitgegroeid tot een vak. Je mag het assortiment en het schap niet aan het toeval overlaten. Category Management betekent dat je assortimenten of productcategorieën in de keten, in samenwerking met leveranciers en fabrikanten, optimaliseert. Onlangs zijn de kennis en ervaring uit tien jaar Category Managementprojecten door ECR Nederland bij elkaar gebracht in één duidelijk handboek. Dit boek biedt scherpe observaties en pittige conclusies.

Hornbach doet het slim. En het loont! Hornbach mag zichzelf weer een jaar lang ‘De Beste’ noemen. Goed assortimentsbeheer is bittere noodzaak. Maar, dat moet wel bij mij, als individuele klant, beginnen; demand chain management. En niet andersom… Of ben jij ook alleen maar bezig met ‘rationaliseren’?

Misschien is jouw assortiment wel een USP (unieke kans om klanten aan te spreken) en zelfs een kern competentie voor de organisatie? Welk rapportcijfer zou je jezelf geven voor assortimentsbeheer?

Walther Ploos van Amstel.

p.s. info over het boek over Category Management vind je op:

http://forms.gs1.nl/docs/BDDocument.asp?Action=View&ID={60A59652-A01B-4B84-8A66-E494DB9FBD65}&noheader=1&nosubject=1

Zomaar zijn ze neergedonderd door de bezorgers, die geen enkel respect hebben voor de nee-nee-stickers op de brievenbus. En niemand die er eentje meeneemt. Een geduldige geel-witte berg die in alle eenzaamheid wacht op de schoonmaker.

Wat een schaamteloze verspilling van geld, papier en energie. Dit jaar is de Gouden Gids en de Telefoongids voor het eerst gecombineerd. Dubbeldik dus. Meer dan een kilo geel-witte ellende. Leg je ze achter elkaar, dan is dat tweeduizend kilometer hopeloze verspilling van geld in Nederland.

Ik heb visioenen van verdwijnende oerbossen en stijgende zeespiegels. De Telefoongids is alles behalve een Groene Gids. Wat is er mis met het corporate social responsibility gevoel van het Telefoongids management? Het wordt tijd voor een landelijk bezorgverbod of een consumentenboycot. Foto’s van het management team op het Internet, hun prive-adres erbij en hup al die gidsen retour naar hun Aerdenhoutse villa’s.

Het internet is toch veel handiger, die ouderwets Telefoongids is overbodig. Dat dikke pak papier is niet meer van deze tijd. Een verspilling van advertentiegeld van al die kleine ondernemers die er weer intrapten. Laat de jongens en de meisjes van de Telefoongids daarin investeren. Laat zien dat je echt gek op je consumenten bent door innovatieve diensten te bedenken. Telefoon-adds zoals Google die biedt, location based services, webportals, Ikwilnueenpizza.nl, Helpmijnwasmachinelooptover.nl of Waarvindikdegoedkoopstedigitalecamera.nl.

Dat biedt waarde! Die domme dikke gids geeft enkel irritatie. Bied mij als consument minimaal de keuze om te ‘opt-outen’! Dat moet tegenwoordig voor elke onschuldige webmailing van mijn webwinkelier. Waarom niet voor zo’n maatschappelijke onverantwoorde stapel papier?

Maar, we hebben goed nieuws! Je kunt je eindelijk gewoon afmelden op de site van de Telefoongids.
Ruim 13.000 mensen hebben sinds zaterdagavond via internet aangegeven dat ze de papieren Telefoongids niet meer hoeven te ontvangen. Dat heeft een woordvoerster van de gids dinsdag gemeld. Even klikken…. en je bent van de gids af!

Achterstallig onderhoud?
Als jonge ‘executive’ in logistiek moet je zo’n zes tot tien jaar na de start van een logistieke carrière eens goed op rijtje zetten waar je nu staat en waar je in de toekomst heen wilt ontwikkelen. Juist op dit moment in je carrière is het cruciaal om vervolgstappen te zetten en een serieuze vervolgopleiding te gaan volgen. Anders blijf je werken op de wankele basis die je tijdens je eerste opleiding, en toch vooral uit de lesboekjes, hebt meegekregen. Na zeven tot tien jaar is die kennis toch echt verouderd. Dat zou je zelf niet moeten willen en jouw baas ook niet.

Hoe krijg je in de gaten of je voldoende mee bent gegaan met de ontwikkelingen, voldoende kennis hebt van zaken, ook op het gebied van ICT, en of je goed genoeg kunt leidinggeven?

Verstand van waarde creeren!
Als logistiek manager moet je, eventueel samen met je baas, nadenken over de product-markt combinaties in de keten. Daarvoor heb je kennis nodig van de prijs die een klant voor een product wil uitgeven. Het enige wat bij logistiek managers vaak bekend is, zijn de kosten. Het opzetten van een goede keten aan de hand van informatie uit de markt is iets wat ze niet lukt. Zorg dus dat je over voldoende informatie beschikt om die keten wel op te kunnen zetten. Wat bepaalt de winst in jouw keten?

Slim kunnen plannen en besturen
Succes in de markt wordt niet langer alleen maar bereikt door fabrieken of magazijnen nog efficiënter te maken. Het navigeren met de goederenstroom is minstens zo belangrijk geworden. Veel bedrijven hebben meerdere fabrieken, magazijnen en toeleveranciers, dus is het zaak goed na te denken over de goederenstroom in dat netwerk. Sales & Operations Planning en Collaborative Planning zijn enorm belangrijk geworden.

Hechte samenwerking smeden
Bedrijven werken steeds meer in allianties, en dus zul je daar als logistiek manager in mee moeten kunnen. Daarbij moet je weten hoe je het netwerk van je partners moet kunnen managen, niet op basis van ‘strepen’, maar op basis van gelijkwaardigheid.

Verstand van innovatieve ICT
ICT is meer dan alleen weten hoe een MRP of ERP werkt. Tegenwoordig zie je innovaties in de WII, de iPhone, augemented reality, location based services, intelligent agents en ook RFID-tags.

Jij bent de baas!?
Als logistiek manager moet je goed zijn in leidinggeven. En dat is meer dan ervoor zorgen dat de manschappen afmarcheren naar het toilet. Alles hangt af van de manier waarop je leiding geeft. Dingen die je bedenkt moet je ook kunnen uitvoeren. Mensen blijven anders zaken op dezelfde manier besluiten en daar kom je niet verder mee. Jij staat aan dat roer.

Master in je vak zijn!
Het volgen van een goede opleiding binnen de eerste tien jaar als logistiek manager is een vereiste om ‘competent’ te blijven en te kunnen doorgroeien. Die basis biedt bijvoorbeeld de EMLOG/MTL opleiding van vLm en TIAS.

Het wetenschappelijk fundament wordt verzorgd door de beste hoogleraren en docenten van bijvoorbeeld Nyenrode, Erasmus Universiteit, Universiteit Twente, TU Eindhoven en Vrije Universiteit. De invoering van strategische veranderingen vraagt om een complete, goed gestructureerde aanpak. Van een integrale aanpak is sprake als op een samenhangende wijze beslissingen worden genomen over: de processen in de supply chain, het planning- en besturingsmodel, de ICT en de organisatie. De invulling van de vier elementen bepaalt de waarde die jouw bedrijf weet te creëren.

Je werkt tijdens de opleiding ook aan opdrachten in de eigen bedrijfssituatie. De kennis is direct toepasbaar. Tenslotte maak je, onder begeleiding van een top docent, een gedegen analyse van de logistiek in jouw organisatie in een waardevol afstudeerproject! Dat levert winst op. Wel vraagt de opleiding twee jaar noeste arbeid… een investering in jouw toekomst.

Als je competent bent, zorg je immers voor een goed lopend bedrijf, je werk wordt er leuker van en je zit bovendien samen met het management aan het stuur. Er is geen excuus om niet in jezelf en het bedrijf te investeren. Opleidingen zijn enorm belangrijk. Het gaat er niet om of je meer verdient, maar dat je beter verdient.

Voor meer informatie over de EMLOG opleiding (Executive Master in Logistics) kun je de site van de vLm raadplegen: www.vlm.nl. De inschrijving is open.

Kijk even op Youtube:

De Consumentenbond presenteerde maandag de resultaten van de eerste ‘Providermonitor’, een panelonderzoek met circa 2000 respondenten dat de bond vanaf nu elke twee maanden gaat uitvoeren. Hierbij komen de kwaliteit van internet, de kwaliteit van de telefoonverbinding en het afhandelen van storingen aan bod.

Telfort en Ziggo belabberd

Er valt nog een en ander te verbeteren, constateert de Consumentenbond. Zo was meer dan helft van zowel de ondervraagde Telfort en Ziggo klanten in de maanden augustus en september de klos door veelvuldige internet- en voip-storingen. Ruim tweederde van de Telfort-telefonieklanten meldde problemen met bellen. Bij Ziggo speelde toen vooral nog de nasleep van de immense problemen en achterstanden bij de klantenservice die na de kabelaarsfusie onstonden.In totaal had 39 procent van de ondervraagde klanten last van een storing of een administratief probleem.

Van de grote aanbieders van internet en telefoon scoort XS4ALL met het eindcijfer 7,8 het best. Op de tweede en derde plaats staan Het Net (7,2) en KPN (6,9).

Ziggo doet het met een totaalscore van 5,9 nog steeds het slechts.

Nou, gemakkelijk ging het niet. De laatste meters gingen steevast fout. Ondanks de keurige verzendbevestiging komen de pakjes niet aan in de postbus, maar strandden in het netwerk van de pakjesbezorgers. Het meest bont maakten UPS en Mikropakket het.

UPS besloot uit eigen beweging het pakje met glaswerk van Riedel gewoon maar te bezorgen op een oud werkadres van mij… dat verzin je toch niet (en waar haal je het vandaan)?
En Mikropakket liet het Apple-pakje gewoon maar een week liggen, zonder ons of de webwinkelier te informeren (en hun tracking en tracing ‘lag eruit’). Ze noemen het daar: ‘advanced logistics services’…

Vandaag heb ik meer dan 100 kilometer gereden om dan maar alsnog de pakjes voor de neefjes en nichtjes op te halen bij de depots van die pakjesbezorgers… verweg, op desolate industrieterreinen. Ik had graag een eurootje extra betaald voor die levering in de postbus. Maar, er was geen keuze. En ik ben ook boos op al die webwinkels. Wat is er gebeurd met ‘beloofd=beloofd’?

Wie verdient er nu de roe? Wie moet er mee terug in de zak naar Spanje? De krenterige logistieke baas van de webwinkel? Of de verouderde postkoetslogistiek van de pakjesbezorgers. Ik weet het nog niet.

Ik weet wel dat het is tijd dat je de consument aan het logistieke stuur zet. Innovatie in de laatste meters van de logistieke keten is echt nodig! Als webwinkelier moet je snappen dat in die laatste meters succes wordt gemaakt of gekraakt. Geen domme pakjesbezorgers, maar echt, innovatieve logistieke dienstverleners. Een slimme dienstverlener die vanuit de consument denkt en die voldoende keuzemogelijkheden biedt. Noem dat maar het butlerconcept.

Is het overal kommer en kwel? Neen! Bol.com en Managementboek.nl leveren consequent een perfecte service, ook naar onze postbus. Zo hoort het dus! Volgende jaar bestel ik daar dus alle pakjes.

Een nieuwe plek. Een nieuwe kans om toch iets unieks te doen in het hartje van de mooiste stad van Nederland? Even helemaal Iamsterdam!

Stel je voor… je loopt daar binnen. Even de klok helemaal 80 jaar terug, chic en imponerend tegelijk. Wat een prachtige bar, wat een magnifiek restaurant. Amrath heeft grootsteedse allure. Een oase van rust, stijlvol, helemaal Amsterdamse School. Amstel, Grand en L’Europe? Eat my dust! Dat wilden wij wel eens beleven.

Gastvrijheid in Amsterdam is loungen, entertainment, chilly muziek, fusion, community en vooral veel, heel veel beleven. Maar schone schijn bedriegt. De nieuwkomer biedt Eurosport op de buis in de bar, ingeblikte muziek van (bijna) dode artiesten, fantasieloze en slecht gebracht toeristengerechtjes uit de Sligro-folder lege tafels en veel, heel veel saaiheid. Wat rest is de kater van een duur hapje eten buiten de deur. Wij waren een illusie en bijna 250 euro armer. Ze zijn er niet gek op klanten… The place not to be! Leren ze dat op de Hogere Hotelschool?

Stel je voor dat je die Hogere Hotelschoolbazen eens mee op sleeptouw in Amsterdam mag nemen. Een avondje Restaurant 15, Restaurant de Kas, Looks of de Supperclub. Of naar het Kruisherenhotel in Maastricht of trendy Stockholm. Daar kun je echt wat beleven! Daar zijn ze wel gek op klanten.

Investeren in zo’n toplocatie is goed voor de stad. Maar nu is het een toeristenbunker zonder uitstraling. Dit verdient meer lef, schwung, en het mag, nee moet zelf, iets gekker. Niet ietsje meer zout of peper op de dorade, of meer dan een mager krulletje zalm op het voorafje, of een eerlijke prijs voor het wijnarrangement, echte eendenlever in plaats van wildpate, of die 6 euro voor een espresso….
Het moet echt fundamenteel veel gekker en met veel meer liefde!

Walther Ploos van Amstel.

P.s. voor bijna 250 euro hadden we samen een perfecte avond gehad in Restaurant de Kas… volgende keer dus!

Uiteindelijk is alles goed gekomen! Nieuwe auto komt er… maar het gaf wel stof tot nadenken over de bereikbaarheid van bedrijven per email. Lees het onderzoek over de bereikbaarheid van bedrijven met email.

De fans schreven eerder een open brief op www.nietnuttig.nl:

Metallica komt naar Nederland. 30 maart 2009 om precies te zijn. Ik ga eigenlijk weinig naar concerten toe maar dit is er eentje die ik niet wilde missen. Dus, vanochtend om 10:00 precies zat ik en nog iemand op een andere locatie achter de computer, F5′en tot de button “bestel kaarten” getoond werd. Toen begon de ellende. Wat een onrecht. De fans een en ander samengevat in een open brief aan Livenation / Ticketservice / Ticketmaster op nietnuttig.nl.

Open brief aan Ticketservice.nl/Ticketmaster.nl/Livenation.nl

Beste Ticketservice/Ticketmaster/Livenation of wie jij ook mag zijn. Ik kende je nog niet goed. Vandaag, omdat de kaarten van Metallica in de verkoop gingen, heb ik je beter leren kennen. Het stuk dat ik van je heb leren kennen vind ik echter niet leuk. Dat was namelijk jou wachtrij.

Ik heb niets tegen wachtrijen, met een dagje efteling doe je niets anders. Als je ergens echt in de rij moet staan voor een voorverkoop vind ik dat ook niet erg. Ik weet dat als ik maar geduld heb, ik vanzelf aan de beurt ben.

Wel heb ik iets tegen jou wachtrij. Die is namelijk niet eerlijk. Exact om 10:00 ben ik bij jou in de wachtrij gaan staan. Zoals jij wilde dat ik dat zou doen. Met mij nog iemand op een andere locatie, in dezelfde wachtrij. Beide in de hoop 2 kaartjes voor het concert van Metallica te krijgen. Komen wij even van een koude kermis thuis.

Weet je wat het is Ticketservice/Ticketmaster/Livenation, je hebt het lef gehad ons steeds terug in de wachtrij te zetten. Iets wat je in het echt niet zou lukken bij ons. We hadden dat nooit toegestaan. Hier hopeloos achter onze computer zittend kunnen we er niets tegen doen. Alleen maar hopen dat je wachtrij nog eens eerlijk gaat worden.

Het is nu 10:35, we staan al 35 minuten in je wachtrij en zijn al meerdere keren uit de wachtrij gegooid. De keren dat we er bijna waren, zette je ons doodleuk weer terug naar het begin van de rij. Waarom? Ik weet het niet. Misschien omdat je weet dat het kan, en we er niets tegen kunnen doen. Ik vind dit onrecht, en ik kan slecht tegen onrecht.

Omdat ik veel geduld heb ben ik zo vrij geweest printscreens te maken van de wachtrij, van dit onrecht, met tijdsvermelding op de computer zodat je zelf kunt zien wat je me geflikt hebt, deze achterbakse streek. Ik hoop dat je blij bent met jezelf, dat je met je gebreken kunt leven, wetend dat je op deze manier geen vrienden maakt en wetend dat je ook techniek op een eerlijke manier in kunt richten.

Mojo reageerde inmiddels op Twinklemagazine

Mojo maakte onlangs bekend voorverkoopkaarten vanaf 1 januari 2009 alleen nog via internet en telefoon te slijten. Bij de voorverkopen voor AC/DC en Metallica leverde die nieuwe aanpak juist veel ontevreden klanten op. Marianne Manders van Mojo beantwoordt vragen van Twinkle.

Waarom hebben jullie besloten kaarten voortaan niet meer via fysieke verkooppunten aan te bieden?

‘Ten eerste waarderen mensen het gemak van online kaarverkoop. Inmiddels wordt 60 procent van onze kaarten online verkocht. Twee jaar geleden was dat nog maar 20 procent. Ten tweede maakt de online kaartverkoop het gemakkelijker voor ons om mensen te bereiken, bijvoorbeeld als een concert onverhoopt niet doorgaat.’

Toch zijn veel klanten er niet blij mee dat ze niet meer in een rij kunnen wachten op kaartjes.

‘Die lange rijen voor het postkantoor vormden absoluut een deel van de charme. En op het internet is de rij voor je niet fysiek zichtbaar, al is die er natuurlijk wel.’

En daarom wordt er volop gespeculeerd over waar de concertkaarten naartoe gaan. Vaak worden ze binnen korte tijd al een veel hogere prijs elders op het internet aangeboden.

‘Dat is helaas zo. Mensen zijn teleurgesteld, maar zowel bij AC/DC als bij Metallica gaat het om zogenoemde ‘underplayed shows’, waarbij de vraag vele malen groter is dan het aanbod van kaartjes. We hebben met AC/DC afgesproken slechts twee kaartjes per persoon ter beschikking te stellen, juist om de zwarthandel tegen te gaan.’

En offline waren de kaarten voor beide concerten net zo snel uitverkocht geweest?

‘Zeker. Ik denk dat het nu langer heeft geduurd.’

Er wordt gesuggereerd dat Ticket Service Nederland, met wie jullie zaken doen, kaarten afroomt en voor aanzienlijk meer geld verkoopt via dochtersites als Getmein.nl.

‘Dat doen ze niet. Alles gaat volgens een boekingssysteem. Dat neemt niet weg dat er partijen zijn die kaarten opkopen. Er worden zelfs al kaarten voor een concert van U2 aangeboden, terwijl nog niet eens zeker is of en wanneer U2 naar Nederland komt. Ticket Service Nederland speelt zelf geen rol bij dit soort praktijken, daar ben ik van overtuigd. Mojo is juist een fel tegenstander van de doorverkoop van kaarten.’

Toch verruilen jullie Ticket Service Nederland per 2009 voor een andere partner voor de kaartverkoop: CTS Eventmin Nederland.

‘Dat klopt, maar dat is het gevolg van een overeenkomst die ons moederbedrijf Live Nation heeft gesloten. Daar zijn we als Mojo niet bij betrokken geweest. Wij waren ook niet ontevreden over Ticket Service Nederland.’