In een interview met het Nieuwsblad Transport analyseert lector City Logistics Walther Ploos van Amstel waarom de overstap naar elektrisch transport zo lastig blijft, ondanks hoge dieselprijzen, de vrachtwagenheffing en de terugsluisregeling.
Zijn belangrijkste boodschap: transportinkopers missen vaak de technische en financiële kennis om de business case van elektrisch vervoer goed te beoordelen, en kiezen daardoor te vaak simpelweg voor de laagste prijs per pallet of kilometer.
Dat is problematisch, want volgens Ploos van Amstel is een e-truck geen simpele vervanging van een diesel. Naast een twee tot driemaal hogere aanschafprijs spelen investeringen in laadinfrastructuur, schommelende stroomprijzen, langere laadtijden en een hoger stroomverbruik in de winter of bij koelvervoer ook een rol. Inkopers moeten inzicht krijgen in die kostenopbouw om een eerlijk tarief te kunnen vaststellen.
De tijd van transport als simpele commodity is voorbij, stelt hij: transportkosten kunnen inmiddels oplopen tot 50 procent van de productwaarde in sectoren als bouw en food, waardoor verladers steeds vaker overgaan op strategische inkoop, met betrokkenheid van sales-, finance- en juridische afdelingen.
Sommige sectoren lopen voorop. De chemie en food (met Albert Heijn en Lidl als voorbeelden) werken al intensief samen met vaste logistiek dienstverleners aan duurzame concepten. In de bouw ontstaan bouwhubs net buiten zero-emissiezones om bouwplaatsen alsnog schoon te kunnen bevoorraden. Pakketbezorging en horeca lopen juist achter: verladers zetten daar nog te vaak op eigen vervoer in, terwijl bundeling efficiënter en duurzamer zou zijn.
Voor middelgrote vervoerders ziet Ploos van Amstel weinig toekomst als zelfstandige speler: zij missen de middelen voor een gevarieerd wagenpark met laadinfra en zullen opgaan in consolidaties, tenzij ze een duidelijke niche vinden. De rol is straks weggelegd voor grote logistiek dienstverleners plus een flexibele schil van kleine vervoerders (charters).
Zijn kernboodschap aan verladers: ga verder dan de duurzaamheidseisen in aanbestedingen. Overweeg meerjarige contracten die zekerheid bieden voor financieringsaanvragen, cofinanciering van laadinfrastructuur en vooral operationele samenwerking met vaste routes, voorspelbare tijdvensters, laden in de nacht. De vrachtwagenheffing en de terugsluisregeling belonen wie op tijd investeert.
Wie wacht, betaalt straks meer én mist de subsidie. “De laagste prijs per kilometer is geen duurzame strategie meer.”
Lees ook: De verlader zit aan het stuur bij elektrische vrachtwagens